ΜΕ ΤΡΕΛΑ: «Πράσινη» εκκλησία φτιαγμένη από δέντρα"

ΜΕ ΤΡΕΛΑ: «Πράσινη» εκκλησία φτιαγμένη από δέντρα:
Tο δάσος αποτελεί πηγή πρασίνου για τους επισκέπτες του αλλά και πηγή έμπνευσης για τους καλλιτέχνες,…

https://twitter.com/share» class=»twitter-share-button» data-url=»http://kyameftopedioareos.blogspot.com» data-via=»Archpolmar»>Tweet
!function(d,s,id){var js,fjs=d.getElementsByTagName(s)[0];if(!d.getElementById(id)){js=d.createElement(s);js.id=id;js.src=»//platform.twitter.com/widgets.js»;fjs.parentNode.insertBefore(js,fjs);}}(document,»script»,»twitter-wjs»);

Η ΠΡΟΣΒΟΛΗ της ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ

Περιβαλλοντική ζημία που μπορεί να προέρχεται από Προσβολή δικαιώματος χρήσης του Περιβάλλοντος.
Μπορεί να προέρχεται και από Προσβολή της υγείας.

Τούτο συνίσταται σε:
α) Στέρηση δυνατότητας παραμονής.
β)    »                  »             κυκλοφορίας.
γ)    »                  »             ψυχαγωγίας.
δ)    »                  »             αερισμού.
ε)    »                  »             φωτισμού

Όλα αυτά μπορούν να συμβούν λοιπόν λόγω του περιορισμού των οφελειών.

Το άρθρο 29 του Ν.1650/1989 περι προστασίας και πρόληψης περιβάλλοντος προβλέπει ρητώς την υποχρέωση αποζημίωσης του ρυπαίνοντος και του υποβαθμίζοντος.

Οι ρυπαίνοντες Φυσικά – Νομικά πρόσωπα που προκάλεσαν περιβαλλοντική ζημία απαλλάσονται Μόνο αν αποδείξουν ότι η προξενηθείσα ζημία οφείλεται σε ανωτέρα βία ή ότι προήλθε από υπαίτια ενέργεια τρίτου που ενήργησε δολίως.

Ο νόμος εξομοιώνει τόν θυγόμενο περιβαλλοντικά πολίτη με το άρθρο 6 του Ν.2251/1994 περί προστασίας καταναλωτών, με το οποίο άρθρο θεσπίζεται γνήσια αντικειμενική ευθύνη του παραγωγού ελαττωματικών προιόντων.

Σε περίπτωση περιβαλλοντικής ζημίας πρέπει να αποδειχθεί ότι η ασφάλεια του προιόντος στό επίπεδο της παραγωγής ή της χρήσης σχετίζεται με τίς επιπτώσεις του εν λόγω προιόντος στό περιβάλλον.

Σύμφωνα με το Ευρωπαικό Δίκαιο η ευθύνη «από διακινδύνευση» εφαρμόζεται σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος σύμφωνα με τήν αρχή «Ο Ρυπαίνων Πληρώνει». Η οποία αρχή συμπεριελήφθηκε στην Πράσινη Βίβλο του 2000 και στό άρθρο 174 της ΣυνΘΕΚ, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την Συνθήκη του Αμστερνταμ.

Σύμφωνα με την αρχή επιδιώκεται η θέσπιση εξατομικευμένης ευθύνης γιά αποζημίωση εις βάρος του υπευθύνου προσώπου διά την συγκεκριμένη δραστηριότητα που ενέχει κινδύνους περιβαλλοντικής ζημίας.
.
Υπεύθυνος της συγκεκριμένης ζημίας θεωρείται ο φορέας εκμετάλευσης της άνω δραστηριότητας, ο οποίος αποτελεί – συνιστά και τόν «εν τοις πράγμασι»  ρυπαίνοντα.

Επειδή υπάρχει και παράλληλη πρόκληση ζημίας στήν βιοποικιλότητα προτείνεται και η αντικειμενική ευθύνη του βλάπτοντος –  ρυπαίνοντος.

Όλα τα ανωτέρω σύμφωνα με το πόνημα του
κ.ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ, Δρ. ΕΜΠ, Λέκτορα/407 ΕΜΠ, Δικηγόρου
Ολιστική προσέγγιση του Δικαίου με άξονα την προστασία του περιβάλλοντος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s